Regija

Majka je pištoljem ubila oba sina na spavanju,pa muža: Porodica Gradiška nađena je mrtva, ova misterija se nikada neće završiti

Foto: Arhivska fotografija/Kurir

Muž, žena i dvoje djece – svi su bili mrtvi. Jedan od najpotresnijih tragedija u posljednjih 20 godina u Srbiji desila se u aprilu 2005. godine. Tijela porodice, među kojima dva mrtva dijeteta nađeni su pošto je policija upala u stan iz kog se danima niko nije odazivao.

Jecaji i bol, strašna tuga rodbine. Istraga je utvrdila da su se članovi porodice sami poubijali, ali da li je baš tako? Misterija traje do današnjeg dana, a mnogi sumnjaju da je porodica ubijena.

Tanja i Zoran Gradiška iz Zemuna zajedno su se odlučili na ubistvo sinova i samoubistvo – ovako je glasio zaključak stručnjaka. Oni su utvrdili da je Tanja Gradiška na spavanju ubila sinove Tonija i Luku, presudila suprugu Zoranu, a zatim i sebi…

Cijela porodica se u četvrtak 31. marta 2005. godine vratila iz Budimpešte. O od tada ih niko nije vidio.

Konačna riječ stručnjaka Instituta za sudsku medicinu i kriminalističkih inspektora o slučaju porodice Gradiška iz Zemuna je da su se na čin kolektivnog samoubistva i ubistva supružnici zajedno odlučili. Izvršilac monstruoznog čina je Tanja, koja je prvo, na spavanju, ubila sinove Tonija i Luku, da bi zatim pucnjem u usta ubila supruga Zorana. Sijela je između mrtvih sinova i presudila sebi.

Inače, prvi navodi istrage su bili da je Zoran iz pištolja ubio suprugu, sinove, pa izvršio samoubistvo, a zatim pustio gas iz plinske boce od čega se ugušio…

Eksperti su ovo zaključili na osnovu materijalnih dokaza, analize parafinske rukavice i oproštajnog pisma. Policija istraživala o tome da li postoje eventualni podstrekači tragedije. Sumnja se da je Zoran iza sebe ostavio velika dugovanja. Nezvanično se spekuliše o tri miliona eura. Ispituju se priče o njegovim poslovanjima i poslovnim partnerima. Policija je provjeravala i telefonske listinge, kako bi utvrdila sa kim je porodica Gradiška bila u vezi.

U prilog tezi da je supružnike pritisla dužnička kriza govorio je i podatak da su nedjelju dana prije tragedije Zorana ispred zgrade sačekale nepoznate osobe, prijetile mu i fizički ga napali.

Nezvanično, tragovi ove torture nađeni su i prilikom obdukcije, gdje su ustanovljeni podlivi i povrede na rukama. Dan uoči tragedije, na istom mestu razlupan mu je automobil “škoda felicija”, a prije izvjesnog vremena mu je “uzet” džip.

Roditelji Tanje i Zorana poriču da su njihova djeca imala bilo kakve porodične probleme. Iza sebe nisu ostavili policijske dosijee, niti kartone u nekoj psihijatrijskoj ustanovi. Riječ je o jednoj običnoj, naizgled zdravoj porodici. Zoran se bavio trgovinom nekretninama, a Tanja je kao programer radila u banci. Završila je prirodnomatemački fakultet, a spremala je i magistraturu.

Zoran i Tanja su uoči kobne večeri, pri povratku iz Budimpešte svratili po sinove koji su bili u vikendici u Vojvodini, kod Tanjinih roditelja, a kući su stigli oko ponoći. Zoran je bio arhitekta i bavio se preduzimačkim poslovima i gradio je objekat na elitnoj lokaciji u Beogradu. Početkom devedesetih, počeo je da se bavi trgovinom nekretninama od čega se porodica brzo obogatila. Međutim, prema nekim pričama, on je posljednjih nekoliko godina bio u velikim finansijskim problemima.

U Lazarevićevoj ulici, u strogom centru Beograda, Zoran i Tanja Gradiška ostavili su iza sebe nedovršenu sedmospratnicu. Na tabli gradilišta piše “da je investitor veleljepnog stambeno-poslovnog objekta Tanja Gradiška”. Problemi oko finansiranja ove gradnje, pretpostavlja se, mogli bi da budu jedan od uzroka tragedije.

Nalazi parafinske rukavice uzeti sa ruku članova porodice Gradišaka. Stručnjaci su zaključili da barutne čestice nisu pronađene na rukama djece, dok otac ima malu količinu na levoj šaci, a majka znatno više na dlanovima i nadlanicama obe ruke.

Enigma oko gasa

Mješavina propana i butana, poznatija kao butan-gas, sama po sebi nije otrovna. U slučaju da se u stanu ostavi otvorena boca, ovaj gas deluje tako što “istiskuje” kiseonik iz zatvorene prostorije, pa se ljudi najčešće uguše zbog nedostatka vazduha, a ne trovanja butanom. Jedino u slučaju njegovog zapaljivanja stvara se ugljen-monioksid, čijim udisanjem osoba može umreti. Prilikom obdukcije na tijelu žrtve mogu se primetiti samo promjene na tkivu, nastale usljed nedostatka kiosenika, a nikako butan, što su i potvrdile toksikološke analize porodice Gradiške (nema elemenata udisanja plina).

Zoran (44), njegova supruga Tanja (43), i sinovi Toni (17) i Luka (12) su žrtve bezumlja i monstruma. Istraga poslije smrti ove porodice vođena je nekoliko nedjelja. Iako je donjet zvaničan zaključak, mnogo je onih koji veruju da je ovo jedan od najmonstruoznijih zločina, a ne samoubistvo.

(Izvor: Kurir.rs)

Najnovije vijesti

To Top