Foto: Facebook
Na današnji dan, 5. augusta 1995. godine, poginuo je general Armije Republike Bosne i Hercegovine Izet Nanić, jedan od najpoznatijih komandanata 5. korpusa ARBiH i ratni komandant 505. viteške bužimske brigade.
Nanić je ostao upamćen kao jedan od simbola odbrane Krajine i Bosne i Hercegovine tokom agresije od 1992. do 1995. godine, a za svoj doprinos i vojno rukovođenje odlikovan je najvišim ratnim priznanjem – ordenom „Zlatni ljiljan“.
Životni put i početak ratnog angažmana
Izet Nanić rođen je u Bužimu, kao drugo dijete od sedam sinova u porodici Rasime i Ibrahima Nanića. Nakon osnovnog obrazovanja u rodnom mjestu, školovanje je nastavio u Zagrebu, gdje je završio srednju vojnu školu i Vojnu akademiju 1987. godine.
Kao oficir bivše Jugoslovenske narodne armije službovao je u Kragujevcu, ali je početkom 1992. godine napustio JNA zbog, kako je naveo, neslaganja s politikom koja je vodila ka raspadu zemlje i agresiji na Bosnu i Hercegovinu.
Nakon povratka u Bužim uključio se u organizaciju odbrane i formiranje prvih jedinica Teritorijalne odbrane. U augustu 1992. godine imenovan je za komandanta Štaba TO Bužim, a ubrzo je formirao 105. bužimsku udarnu krajišku brigadu, kasnije poznatu kao 505. viteška brigada 5. korpusa Armije RBiH.
Komandant pobjeda i heroj Krajine
Pod njegovim rukovodstvom izvedene su brojne značajne vojne operacije, među kojima su Ćorkovača, Munja ’93 i Breza ’94. Nanić je posebno ostao zapamćen po odlučnom suprotstavljanju formiranju paradržavne tvorevine Autonomne pokrajine Zapadna Bosna.
Tokom jedne od bitaka na području Velike Kladuše, u rejonu Kapana, 18. juna 1994. godine bio je ranjen. Zbog iskazanog herojstva i uspješnog vođenja operacija, 14. augusta iste godine odlikovan je ordenom „Zlatni ljiljan“.
Pogibija uoči završetka rata
Početkom augusta 1995. godine, nakon pokretanja hrvatske vojne operacije „Oluja“, jedinice 5. korpusa Armije RBiH krenule su u akcije s ciljem oslobađanja teritorije i povezivanja sa snagama Hrvatske vojske.
Dana 5. augusta 1995. godine jedinice 5. korpusa, predvođene generalom Nanićem, krenule su u proboj iz pravca Ćorkovače prema Dvoru na Uni. Tokom borbi general Izet Nanić poginuo je u zasjedi koju su postavile snage Vojske RS-a.
Istog dana došlo je do spajanja
bosanskohercegovačkih i hrvatskih snaga kod Tržačkih Raštela, čime je okončana dugotrajna blokada Unsko-sanskog kantona. Ipak, u Bužimu taj događaj nije slavljen, jer je vijest o pogibiji komandanta Nanića zasjenila vojni uspjeh.
Izet Nanić ostao je trajno upisan u historiju Bosne i Hercegovine kao jedan od najistaknutijih vojnih komandanata Armije RBiH i simbol otpora tokom rata 1992–1995.
Hayat.ba
